De vreemdeling aan de poort van het gezin

PieterHeden bereikte mij een bericht via die helse machines, afkomstig van de NOS, uit de rubriek Binnenland. De kop luidt: ''Dan neem je toch zelf een asielzoeker in huis?' Zo eenvoudig is dat niet'. Hm-hm! Laat uw dienaar, zittend in zijn kantoor aan de Singel, hier zijn licht over schijnen.

PieterMijn goede heer, zijt gij soms door de duivel bezeten? Wat lees ik hier over het opnemen van vreemdelingen in de boezem van het eigen gezin? De Schepper heeft het huwelijk en het gezin ingesteld als een veilige vesting. Nu lees ik over een stichting die een 'statushouder', dat is een vreemdeling die van de overheid in het land mag blijven, zomaar in een Hollands huis wil plaatsen.

PieterGod bewaar ons! Men spreekt over een matchmaker, een soort koppelaarster, die kijkt of de gewoonten wel bij elkaar passen. Welnu, in mijn huis aan de Prinsengracht gelden de wetten van de Heer, en geen andere. Wij lezen de Bijbel en wij werken hard. Hoe kan men het heilige fundament van het gezin delen met iemand wiens achtergrond en geloof men volstrekt niet kent?

PieterMen zegt dat deze mensen getraumatiseerd zijn. Dat betekent dat zij diepe wonden in hun ziel dragen door oorlog of geweld. Dat is buitengewoon droevig. Wij behoren de naaste in nood te voeden en te kleden, zoals de Schrift ons leert. Maar het eigen huis openstellen voor een volwassen vreemdeling? Neen, neen, en nogmaals neen! Dat tart de hele orde der schepping.