Kwetsbaarheid en de zoektocht op Saba

TimMan, wacht even. Vandaag kreeg ik een verdrietig bericht binnen uit 2026, uit de Algemeen Nieuws-rubriek van de NOS. De kop is: 'Onwaarschijnlijk dat vermiste Nederlandse wandelaar op Saba nog leeft'. Dit raakt me toch wel. Laten we kijken wat er precies gebeurd is.

TimWeet je, het is soms echt moeilijk voor te stellen hoe kwetsbaar mensen in de vroege eenentwintigste eeuw waren. Deze man, een vijftiger die Erik heet, was een ervaren wandelaar. Hij was op het Caribische eiland Saba om te werken aan een nieuwe communicatietoren. Saba is een prachtig, maar heel ruig eiland. Het is eigenlijk een slapende vulkaan die steil uit de zee oprijst. En daar verdween hij gewoon.

TimIn mijn tijd, na de post-2070 routine, ben je altijd verbonden. Je vitale functies worden gemonitord via je neural-interface. Als je hartslag daalt of je verdwaalt, staan er binnen drie minuten medische drones naast je. Maar in 2026 moesten ze dagenlang zoeken. Ze gebruikten helikopters, vroege drones en zelfs speurhonden. Dat zijn honden die speciaal getraind zijn om mensen te ruiken, heel anders dan mijn glow-in-the-dark husky's thuis.

TimDe lokale gezaghebber, dat is een soort burgemeester of leider van het eiland, moest de familie slecht nieuws brengen. Na 82 uur hebben ze de zoektocht aangepast van een reddingsoperatie naar een bergingsoperatie. Dat is een pijnlijk woord, bergingsoperatie. Het betekent dat ze niet meer zoeken naar een levend mens, maar dat ze proberen het lichaam terug te vinden.