De menselijke hoogmoed in de wildernis

PieterHedenmorgen ontving ik een onheilstijding van de NOS, uit de rubriek Buitenland. De titel luidt: 'Alaska staat berenjacht vanuit helikopters weer toe'. Hm-hm! Alaska, dat koude oord in het uiterste noorden. Laat mij, uw nederige dienaar, u vertellen hoezeer dit bericht mijn hart met grote vreze vervult.

PieterZijt gij soms door de duivel bezeten? Dat is wat ik dacht toen ik las over deze helse machines. Helikopters, mijn goede heer! Vliegende stalen monsters die de lucht doorklieven. Duivelswerk, niets minder dan dat. In Genesis staat geschreven dat de Heer de mens heerschappij gaf over de dieren, maar toch zeker niet vanuit een vliegend wangedrocht dat de natuurwet tart!

PieterMen spreekt over het afschieten van beren om een kudde kariboes te redden. Kariboes, dat zijn een soort grote Noord-Amerikaanse rendieren. De kudde is gekrompen, oftewel kleiner geworden. En nu wil de overheid aldaar, in haar oneindige hoogmoed, de beren uitroeien om de kalveren te beschermen. Kalveren zijn de jonge dieren. Natuurlijk is het spijtig als de schepping uit balans raakt, maar God bewaar ons, dit is niet de weg!

PieterMen heeft vorig jaar reeds bijna tweehonderd beren gedood. De wetenschap zegt dat het niet eens helpt! Dit is de mens die voor God wil spelen, net als in dat vreselijke boek over het monster van dokter Frankenstein. De natuur herstelt zichzelf, zo heeft de Schepper het in den beginne geordend. Roofdieren eten prooidieren. Dat is de loop der dingen.